De tweede wedstrijd van de competitie togen wij richting Maarssen om aldaar te voetballen tegen het voor ons onbekende OSM’75. Met Kaffer die op tijd voor de wedstrijd was, stond om 08.00 uur ’s ochtends nog op het vliegveld van Kopenhagen en om 11:00 uur moesten wij beginnen. Maar zonder Natte, Ramon (beide nog steeds geblesseerd) en Bruno (aan het fitnessen in Afghanistan) en Rups, Henkie, Koos en Kaffer in de wissel begonnen wij niet goed aan de wedstrijd. De bal werd niet goed rond gespeeld en te veel ballen werden niet goed verwerkt of een pass was niet goed. Hoewel OSM ons de ruimte gaf om te voetballen maakten wij daar de eerste 10 minuten geen gebruik van. Na het eerste kwartier ging het wat beter aan Soest zijde maar moesten we beducht zijn voor de lange ballen en snelle mannen van OSM voorin. Toch wisten wij op voorsprong te komen. Koen kon was het eindstation in een vlot lopende combinatie en kon zo zijn eerste van het seizoen aantekenen. Soest was wel beter dan OSM maar wist de kansen niet af te maken terwijl deze er wel degelijk waren. Maar vaak vonden wij de zeer goed keepende goalie van OSM’75 op ons pad. En opnieuw trad een zeer oude voetbalwet in werking, als je ze aan de ene kant niet maakt dan valt de goal aan de andere kant. Zo ook zondag de 1e helft in Maarssen. Een van de lange ballen van OSM bood een Maarssense spits doorgang door de verdediging en de 1-1 was een feit. De 1e helft weinig kansen weggegeven, en als ze er al waren was dit onze eigen fout, en toch 1-1 op het scorebord bij rust. Na rust kreeg Soest 8 gaandeweg de wedstrijd steeds meer ruimte om te voetballen en bij vlagen zelfs prima combinaties op het kustgras neer te leggen (we beginnen er al aan te wennen). Helaas moesten we toch toestaan dat OSM’75 opnieuw op voorsprong kwam. Soest kreeg echter loon naar werken en opnieuw was het Koen die een van de vele kansen wist om te zetten tot een doelpunt. Na deze treffer werd het steeds meer een richting verkeer naar de goal van OSM’75 maar opnieuw had het 8ste niet de macht om een treffer te scoren. OSM’75 beperkte zich tot verdedigen en af en toe een uitval via de lange al. De verdediging was echter op zijn hoede en wist hier de resterende tijd in de 2e helft prima op te anticiperen. Het middenveld bleef de schakel tussen aanval en verdediging en het was dus aan de aanval om de overwinning veilig te stellen. Nogmaals aan kansen lag het niet maar de bal wilde er niet. Toen eigenlijk niemand meer op een doelpunt rekende was het Muller die uit een voorzet van Henkie ietwat gelukkig de 2-3 kon noteren. Zulke goals horen bij een wedstrijd als deze en de overwinning is er niet minder om. Soest speelde de wedstrijd uit en ging uiteindelijk toch met de 3 punten in de tas naar huis, de tas die Krekel nog bijna in Maarssen liet staan.
        Groeten, Michel